Sensizliğin İlk Zamanları Daha..

Biliyorum! Evet biliyorum! Kolay olmayacak ama ne olursa olsun.
Bir filmde geçsede bu sahne, hayatımın bir yerinde ki sahneye yansımış artık. Saklı firari korkularımla yaşanmıyor günler. Göz altı yorgunluklarım taşıyamıyor geceye. Bitsemde tükensem artık diyorum.

Yooo!! Sankın yanlış anlama!!!. Seni sevmekten vazgeçmişliğim yok. Sen hayatın farkında olmamı sağlayışısısın.

Aşktan bozma gemimi yüreğime demir attırdım. Sevdaya dahil yani sana dahil herşeyi yükledim gemime. Çoktan yol aldı Hazan mevsiminin sessiz fırtınasında ağır ağır ilerliyor. Rotasını saptıracak sesler bekliyor karanlık korsanlar çökmeden üzerine. Pusulamda yok. Yolu yoksuz bir yolda ağır ağır ilerliyor gemim. Coğrafyası yabancı, heryeri yabacı yolda ağır ağır ileriyorum hayatım.

Yoktan var olan sevgimi yazıyorum. Bütünleştiriyorum hayatla seni. Benliğimi doyuruyorum hayatla. Sesinide yüreğime notalıyorum. Kara sevdanın en karasındasın birikiyorsun. Kısaca seni çok ama çok seviyorum.

Sevdayı sana ekliyorum. Seni bana ekliyorum. Sonucu bende bilmiyorum..

Not:İlk mektuptur..
Yazdıran kim mİ? o İŞTE..

~ yazan: ontk Eylül 10, 2008.

Yorum Yapın