Devriksiz zamanlar

Kangren olmuş bir geceden kopan bir zamanda seni düşlemekle başlıyor herşey.

İsmi verilmeyen birşey doluyor içime. Ölü soğukluğunda ki harflerle işliyor beynime. Anlıyorumki içimdeki ölü diriliyor. Ruhum mutluluk denen gerçeğe koşuyor. Kısa metraj bir düş avuntusu olmadığını anlıyorum. Nefessizlikten ölenler yeniden mucizeyle diriliyor.

Ve herşey mucizeyle başlıyor.

Devrik olan cümleler bile devrilmiyor artık. Her paragrafta sen geçiyor. Virgüller bile engelleyemiyor seni. Yazmalıyım diyorum hereye. Alın yazısı gibi gerçekçi olsun diye. Zamanda kaybolmayasın diye daha iyi saklıyorum seni.

Şarkılarda seni arar, kahramana seni giydirir, oynatırım sahneleri. Dinlenmeliki şarkılar, öyle çok dinlenmeliki seni yaşayayım heryerde. En çokta Hüzzâm makamına yakışıyorsun. Daha bir güzel oluyor senle. Daha bir yakışıyor notalar.

Bir şarkı eşlik ediyor geceme..
Onu düşünürken
Çocuk oluyorum
Mecnun oluyorum
Sarhoş oluyorum ben

Sen bu hikaye’ye nasıl girdin bilmiyorum…

Not:Yazılması gerekiyordu yazıldı.
____________

Yazdıran: O

~ yazan: ontk Eylül 2, 2008.